Ήταν
σα να ήχησε μιά σάλπιγγα,σα να δόθηκε
από κάπου ένα σύνθημα.Και όρμησαν για
έφοδο από παντού με έναν στρατιωτικά
οργανωμένο και μεθοδευμένο τρόπο.Πριν
το Δημοψήφισμα αλλά και μετά απ'αυτό
και ούτε τώρα έχουν σταματήσει την
εκστρατεία τής προπαγάνδα τους.Πρόκειται
για τούς μυστικούς στρατιώτες πού
αποκαλούν τον εαυτό τους
:”ευρωπαϊστές”,ένας ολόκληρος στρατός
συγκροτημένος σε δυό στρατόπεδα τα
οποία θεωρούσαμε εντελώς εχθρικά μεταξύ
τους αλλά είναι η ώρα τώρα να αναρωτηθούμε
πόσο πραγματικά εχθρικά είναι αφού
τα ενώνει η λατρεία τής “Ευρώπης” πού
γι αυτούς δεν είναι απλά γεωγραφικός
χώρος,δεν είναι μόνο μιά οικονομική,νομισματική
και εμπορική ένωση,αλλά είναι “ιδέα”.
Το
ένα στρατόπεδο,το λεγόμενο μνημονιακό
το ξέραμε καθώς και τα 'αστέρια του.Χωμένοι
σε όλα τα καίρια πόστα: οικονομολόγοι
τού συστήματος,στελέχη τραπεζών,
πανεπιστημιακοί, επιστήμονες,
διανοούμενοι,καλλιτέχνες,φυσικά
μεγαλοδημοσιογράφοι τών καναλιών και
γενικά Μ.Μ.Ε. τής διαπλοκής και πάνω
απ'όλα βέβαια οι πολιτικοί.Αυτοί πού
μεθοδικά βύθισαν την χώρα στο χρέος
αδιαφορώντας παντελώς για τη μοίρα τών
επόμενων γενεών,πού παρακολουθούσαν
αδιάφοροι τη διάλυση ολόκληρου τού
παραγωγικού ιστού της και αφού γέμισαν
τις τσέπες τους όσο μπορούσαν,την
παράδοσαν μετά σε όλους τούς μηχανισμούς
τών οικονομικών δολοφόνων χωρίς να
λογοδοτήσουν πουθενά και χωρίς να
δείχνουν την παραμικρή διάθεση να
εγκαταλείψουν τις θέσεις τους στην
εξουσία και να απολογηθούν στο λαό.Μαζί
με κάποιους πού θεωρούσαμε καμμένα
χαρτια ,ακόμα και τον
Γλύγκσμουργκ θυμήθηκαν, προχωρώντας
στο βαρύ πυροβολικό τους, τον Πρόεδρο
τής “Δημοκρατίας”,τον Πάκη μας και στο
μοναδικό καινούργιο φρούτο πού κατάφεραν
να εξασφαλίσουν την επιβίωσή του, τον
ποταμίσιο μας πού ξεπήδησε από το πουθενά
για να γίνει αμέσως ο εκλεκτός τού
Γιούνκερ και τών υπολοίπων “θεσμών”,να
φέρεται σαν να είναι αυτός πρωθυπουργός,και
να επισκέπτεται συχνά-πυκνά τα κέντρα
τους για να παίρνει εντολές.Μετά βγάλαν
έξω τούς απλούς στρατιώτες τής κίνησής
τους με κορμό τούς πάλαι ποτέ ψηφοφόρους
Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ πού εμφανίστηκαν σαν
διαδηλωτές τού “Μένουμε Ευρώπη”.
Όλοι αυτοί
απειλούσαν,εκβιάζαν,τρομοκρατούσαν
και τι ζητούσαν τελικά; Ζητούσαν την
απόλυτη,την άνευ όρων ολική παράδοση
και υποταγή και στις πιό μικρές απαιτήσεις
τών Διευθυντηρίων.Ζητούσαν την
παράδοση τής χώρας,τη μετατροπή της σε
ένα απέραντο στρατόπεδο συγκέντρωσης
και την αιχμαλωσία τού λαού της σ'αυτό
το Άουσβιτς τής δικιάς μας εποχής.Και
πώς δικαιολογούσαν τις απαιτήσεις τους
αυτές;Μα γιατί έτσι έλεγαν θα καταφέρουμε
να μείνουμε στην ευρωζώνη και το
ευρό.Γιατί αν φεύγαμε, λέγαν,θα ήταν
καταστροφή.Δεν ήταν πάντα καθαρό αν
εννοούσαν καταστροφή για μάς ή για την
ευρωζώνη.ούτε πιά καταστροφή φοβόντουσαν
και για ποιά αδιαφορούσαν.Ακόμη,ακούγοντάς
τους,πολλές φορές έπρεπε να μαντέψουμε
ότι επίκεντρο τής συζήτησης ήταν το
ευρό.Επειδή χωρίς να το θέλουν παρασύρονταν
και την ευρωζώνη την έλεγαν “Ευρώπη”
και την αποχώρηση “προδοσία”.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο εκλεκτός
τών Διευθυντηρίων Σταύρος Θεοδωράκης
πού είπε στον Τσίπρα ότι αν δεν γυρίσει
με συμφωνία,αυτό θα είναι προδοσία.Επειδή
ο όρος αυτός χρησιμοποιείται βασικά σε
δυό περιπτώσεις,όταν δεν πρόκειται για
συζήτηση επί προσωπικών θεμάτων; όταν
κάποιος έχει παραδόσει την πατρίδα του
ή την ιδεολογία του στούς εχθρούς και
επειδή ο Θοδωράκης με τον Τσίπρα καμιά
κοινή ιδεολογία δεν φαίνεται να έχουν
η κατηγορία μοιάζει να αφορούσε την
πατρίδα.Αλλά ποιά κοινή πατρίδα
κατηγορούσε τον Τσίπρα ο Θοδωράκης ότι
πήγαινε να προδώσει;ίσως να μην είναι
αυτό πού νομίζετε και η απάντηση να μην
είναι αυτονόητη.Θα διευκρινιστεί μόνο
αν γίνει πιό καθαρό ποιά καταστροφή
φοβόταν αυτός πού δεν έχει αρθρώσει
μέχρι τώρα κανέναν πατριωτικό λόγο
(τουλάχιστον όσο αφορά την Ελλάδα).
Εδώ βρίσκεται
το κουμπί τής υπόθεσης.Οι ασταμάτητοι
ύμνοι στην Ευρώπη πού δίνουν και παίρνουν
απ'αυτούς τούς ανθρώπους,ο φανατισμός
και η τρομοκρατική χροιά τού λόγου τους
δεν παραπέμπουν σε κάποια απλή συζήτηση
για τις πιό κατάλληλες οικονομικές και
νομισματικές επιλογές.Θυμίζουν
περισσότερο έναν ταλιμπανικού τύπου
θρησκευτικό φανατισμό με κέντρο μιά
θεά: την Ευρώπη και καταλήγει στην
εξυπηρέτηση ενός πολιτικού σχεδίου
(όπως συμβαίνει συχνά με τις θρησκείες
άλλωστε),πού τώρα καταλαβαίνουμε ότι
είχε κινηθεί στα παρασκήνια πολύ
περισσότερο απ'όσο νομίζαμε: την κατάλυση
τών εθνικών κρατών και την πολιτική
ενοποίηση τής Ευρώπης,σχέδιο το οποίο
έχει δηλωμένους υπέρμαχους τον κ.
Ντράγκι τής Ευρωπαϊκής Κεντρικής
Τράπεζας,τον γνωστό Sorros αλλά
και οπαδούς στο εσωτερικό τής Ελλάδας
κάποια στελέχη απ'όλους τούς χώρους και
από τον ΣΥΡΙΖΑ, κατά τα φαινόμενα
περισσότερους απ'αυτούς πού βγήκαν και
υπογράψαν δημόσια ένα σχετικό κείμενο
Και δεν ήταν
απλά ένα σχέδιο στα χαρτιά αλλά ένα
σχέδιο πού είχε ξεκινήσει η εφαρμογή
του,με πρώτο κράτος πού ουσιαστικά
καταλύθηκε την Ελλαδα και πρώτο
πειραματόζωο στην εφαρμογή τής
νεοταξίτικης μεθόδου τής σιωπής,μέθοδος
πού κατά κόρον εφαρμόζεται σε όλες πια
τις δράσεις τών Διευθυντηρίων.Δεν
εισβάλλει κάποιος στρατός πού χαιρετάει
ναζιστικά, διατηρούνται όλες οι εξωτερικές
δομές στην διακυβέρνηση πού υπήρχαν
πρώτα στη χώρα πού έχει προσαρτηθεί
όπως το Κοινοβούλιο και γίνονται εκλογές,
μόνο πού πού όλα αυτά έχουν αδειάσει
από κάθε περιεχόμενο,ένα κουφάρι είναι
πιά πού κλείνει μέσα του το απόλυτο
κενό.Ούτε και η Βέρμαχτ θα κατεβάσει
την ελληνική σημαία από την Ακρόπολη,το
πολύ-πολύ να το κάνουν κάποιοι διεθνιστές
αναρχικοί.
Αυτό το σχέδιο
πού ήταν σε πλήρη εξέλιξη φοβήθηκαν
μήπως χαλάσει οι στρατηγοί τού ευρωπαϊκού
στρατού από το μνημονιακό στρατόπεδο(αυτοί
πού συμμετείχαν συνειδητά σ'αυτό),πολύ
περισσότερο από τον κλονισμό πού θα
έφερνε η αστάθεια τού ευρό,γι αυτό όλη
η υστερία μήπως φύγουμε από την
”Ευρώπη”Τώρα με την συμφωνία πού
υπογράφηκε θα πήραν μιά ανάσα.Ο δρόμος
άνοιξε για αποφασιστικό προχώρημα προς
την κατεύθυνση τής ενοποίησης η οποία
ολοφάνερα δεν παίρνει καν τη μορφή
κάποιων “Ηνωμένων Πολιτειών τής Ευρώπης”
αλλά τη σύσταση μιάς νέας αυτοκρατορίας
με πυρήνα τούς απόγονους τού Αδόλφου.
Από το
στρατόπεδο αυτό έλειπε δραματικά μιά
επαρκής ιδεολογική κάλυψη,το “γιατί
Ευρώπη” την οποία χρειάζονταν για λαϊκή
κατανάλωση και στην οποία δεν απαντούσε
η απλή αναφορά στο ευρό γιατί οι
οικονομικοί όροι δε δημιουργούν τον
αναγκαίο φανατισμό πού απαιτεί ένα
σχέδιο με εθνικές διαστάσεις.Ούτε είχαν
θεωρήσει ,τα Διευθυντήρια και τα ντόπια
φερέφωνά τους πώς είχε φτάσει η ώρα για
τη δημόσια αποκάλυψη τού σχεδίου “ενωμένη
Ευρώπη”,παρόλο ότι οι κινήσεις πού
αναγκάστηκαν να κάνουν την έφεραν πιό
κοντά.Πριν από το Δημοψήφισμα διάφοροι
ομιλητές υπέρμαχοι τού ΝΑΙ νοιώθαν την
ανάγκη να πουν κάτι γι αυτό το ερώτημα
και ακούστηκαν διάφορα αποκαλυπτικά
για το επίπεδο αυτών πού τα έλεγαν,πού
απευθύνονταν στις πιό ταπεινές ανάγκες
τών μαζών,συχνά και με ρατσιστική χροιά:
“στην Ευρώπη είμαστε με τούς ανώτερους
λαούς και θέλουν να μάς πάνε με την
Ουγκάντα” έλεγε ένας ομιλητής σε
συγκέντρωση τού ΝΑΙ.Η απάντηση πού
δόθηκε με το αποτέλεσμα τού Δημοψηφίσματος
ήταν πώς ο λαός την έχει “γραμμένη”την
ανωτερότητα πού επικαλούνταν και έπρεπε
να βρουν κάτι άλλο.
Αυτό το κάτι
άλλο βρέθηκε αλλά όχι από τούς ίδιους
αλλά από τούς ευρωπαϊστές τού
αντιμνημονιακού στρατοπέδου πού
πρόσφεραν την πολύτιμη βοήθειά τους
για την κάλυψη αυτού τού κενού.Και
χρειάζονταν και οι ίδιοι να δόσουν μιά
απάντηση στο ερώτημα: “γιατί Ευρώπη;”για
τούς δικούς τους ανθρώπους και για τα
στελέχη τους πού στη συντριπτική
πλειοψηφία τους δεν είχαν συνειδητοποιήσει
τι πραγματικά παιζόταν.Και η απάντηση,εκτός
από την καταστροφή πού θα έφερνε η
αποχώρηση από το σκληρό ευρό, είχε σαν
αναγκαίο συμπλήρωμα πώς δεν μπορούμε
να φύγουμε απ'αυτόν τον κόσμο πού ύψωσε
τα δημοκρατικά ιδανικά στο ψηλότερο
βάθρο και τα υπηρέτησε με τη μεγαλύτερη
αφοσίωση μέχρι τώρα. Μίλησαν για την
Ευρώπη τών λαών,την Ευρώπη τών υψηλών
ιδεωδών,τών φιλοσόφων, τών καλλιτεχνών
και όλο επανέρχονταν για να μάς θυμίσουν
ότι η Ευρώπη υπήρξε η μήτρα τής
Δημοκρατίας τών νεοτέρων χρόνων.(Εντάξει
τώρα κι εσείς πού ετοιμάζεστε πάντα να
διαμαρτυρηθείτε σωστά το λένε,μόνο κάτι
στρατοκράτες και κάτι δικτάτορες τής
ξεφύγαν,κάτι βασιλιάδες και κάτι
φασίστες,ναζί και δικτάτορες,όλα δεν
μπορούν ποτέ να είναι τέλεια.Είναι κι
αυτοί οι άγριοι λαοί πού δεν εκτίμησαν
καθόλου τις δημοκρατικές επιδρομές της
και εννοούσαν να μην θέλουν να
εκπολιτιστούν,καλή ώρα όπως το κάνουμε
κι εμείς τώρα,κι αμαυρώνουν χωρίς λόγο
τη φήμη της).Μετά το Δημοψήφισμα υπήρξε
από τούς κυβερνητικούς μιά μικρή
αναδίπλωση,πώς αλλοιώς θα εξηγούσαν το
μνημόνιο πού αναγκάστηκαν να υπογράψουν;Κάτι
ψελλίσαν για εκβιασμούς και καλέσαν
την Ευρώπη “να επανέλθει στις ρίζες
της”.Ποιές ρίζες άραγε,τότε πού έστελνε
τούς μισθοφόρους μαζί με τούς εμπόρους
και τούς ιεραπόστολους για να κάνει την
πιό ολοκληρωτική κατάκτηση πού είχε
υπάρξει μέχρι τότε,κατάκτηση πού έφτανε
μέχρι το βάθος “τής ψυχής” τών
κατακτημένων λαών; Και μήπως δεν έχει
ανάγκη η σημερινή Ευρώπη να τής θυμίζουν
τις ρίζες της γιατί μάλλον πώς τις
θυμάται και μόνη της,μάλλον πώς τώρα
φέρνει τις αποικίες της πιό κοντά μάλλον
πώς η Ελλάδα δεν υπάρχει πιά παρά σαν
αποικία τής δημοκρατικής Ευρώπης;
Γρήγορα οι
ψίθυροι περί ευρωπαϊκών εκβιασμών και
τρομοκρατικής συμπεριφοράς σταμάτησαν,
από τα κυβερνητικά στελέχη τουλάχιστον,όπως
τούς είχε ζητηθεί και πήραν απάνω τους
όλη την ευθύνη.Η ανάγκη να μείνει αλώβητο
το “σπίτι μας”,η Ευρώπη μας,πήρε το
επάνω χέρι.Επειδή όμως είχαν ειπωθεί
κάποια πράγματα έπρεπε να μαζευτούν.Έτσι
η μιά μετά την άλλη οι ανακοινώσεις
τονίζουν ότι δεν είχαν όλοι οι Ευρωπαίοι
την ίδια στάση και μιλούν για ένα
υποτιθέμενο ρήγμα στο εσωτερικό τού
eurogroup και ότι εκείνος ο
Ολλάντ τι πολύ πού μάς υποστήριξε!!! (ο
οποίος Ολλάντ τόνισε πόσες ελπίδες
εναποθέτει στον Τσίπρα για εφαρμογή
τής συμφωνίας πού δεν εφάρμοσαν οι
προηγούμενοι και με την παρουσία του
διευκόλυνε τη Γερμανία να εκβιάζει
συνέχεια με ένα grexit πού
ούτε κι εκείνη ήθελε αλλά το χρησιμοποιούσε
σαν ισχυρό χαρτί της πού δυστυχώς δεν
τής επέτρεπε να προωθήσει ο ευαίσθητος
Ολλάντ).Και συνεχίζονται αμείωτες οι
δηλώσεις τών στελεχών ότι η αρχή έγινε
και η Ευρώπη δεν μπορεί παρά να αλλάξει
και να επιστρέψει στις ρίζες της,αυτές
στις οποίες στην πραγματικότητα επέστρεψε
με την πρώτη προσάρτηση τού 21ου αιώνα
και την πρώτη κατάργηση κράτους,τού
ελληνικού).Και η προσπάθεια να
απαλυνθούν όλες οι εκφράσεις πού ξέφυγαν
πάνω στην οργή τών διαπραγματεύσεων
δεν μπορεί με τίποτα να κρυφτεί.Η συμφωνία
πού δεν ήταν απλά ήττα αλλά ήταν συντριβή
δεν ήταν ταπείνωση είπε τώρα ο κ. Τσίπρας
αλλά ταπείνωση θα ήταν να μάς διώχναν
το grexit (όπως το είπαν και
οι Γάλλοι).όλα αυτά με τα
απαραίτητα οικονομικά συμπληρώματα
ότι έχουν εξεταστεί όλα τα εναλλακτικά
και βρέθηκε ότι δεν υπάρχει τίποτα πού
μπορεί να γίνει από την παραμονή μας με
κάθε μέσο στο ευρό χωρίς να χαρακτηρίζεται
αυτό αιχμαλωσία και αφήνοντας σε μάς
να κρίνουμε πόσο πειστική μπορεί να
είναι αυτή η υποτιθέμενη εξέταση τών
εναλλακτικών απ'αυτούς πού είχαν με
καθε μέσο δηλώσει ό,τι κάτι τέτοιο δε
θέλουν και δεν σκοπεύουν να το κάνουν.
Αυτή η λατρεία
τής Ευρώπης αχρηστεύει τώρα και τη
μοναδική νίκη πού πέτυχε ο ΣΥΡΙΖΑ στο
eurogroup γιατί πέτυχε
μιά νίκη παρά τη συμφορά πού υπέγραψε.Είναι
το ξεσκέπασμα τού ρόλου πού παίζουν τα
Διευθυντήρια,κάτι πού είχαν απόλυτα
καλύψει οι προηγούμενες κυβερνήσεις
παίρνοντας όλη την ευθύνη γι αυτά πού
υπογράφονταν,για τα οποία βέβαια δεν
είχαν και καμιά αντίρρηση.Τώρα,στην
πορεία τών διαπραγματεύσεων φάνηκε όλο
το αποτρόπαιο πρόσωπο τών ηγεμόνων τής
“δημοκρατικής” Ευρώπης.Και αυτοί δεν
θέλαν καθόλου να αποκαλυφθούν, κι εδώ
βρίσκεται η νίκη.Γιατί οι παράγοντες
τής “Νέας Τάξης πραγμάτων” έχουν σαν
βασικό χαρακτηριστικό ότι θέλουν να
κινούνται στο πιό βαθύ σκοτάδι και να
κρύβονται πάντα πίσω από άλλους
παρακατιανούς τούς οποίους θα θυσιάσουν
αν ποτέ κινδυνεύσουν.Έχουν εξάλλου
πάρει το μάθημα από τα παλιά.Δεν πρόκειται
αυτοί να εκτεθούν σαν τον Αδόλφο.Είναι
χαρακτηριστικό ότι,όπως κατάγγειλε ο
Τσίπρας τις μέρες πού ήταν θυμωμένος,ότι
τού ζητούσαν να παρουσιάζει για δικές
του τις προτάσεις τους (πράγμα πού τελικά
κάνει αλλά πρόλαβε να το
αποκαλύψει).Χαρακτηριστικό επίσης ότι
ο Σώυμπλε κάθε τόσο δηλώνει ενοχλημένος
από τα δημοσιεύματα πού μιλούν για το
ρόλο του και προσπαθεί να τα ανασκευάζει
ενώ η Μέρκελ συχνά διανθίζει τούς λόγους
της,όπως στο τελευταίο eurogroup,
με διάφορες “παπαριές”για τα
δικαιώματα τών λαών και το σεβασμό πού
πρέπει να έχουν. Όχι δεν
θέλαν με τίποτα την αποκάλυψη και δεν
θέλαν με τίποα να γίνουν στόχος.Γι αυτό
και δε θέλαν με τίποτα να υπάρχει μιά
κυβέρνηση στις υποψήφιες για υποδούλωση
χώρες πού να δοκιμάσει κάποια αντίσταση,
έστω κι αν υποκύψει στο τέλος .Γιατί
αυτό θα βοηθούσε στη στοχοποίησή τους.Και
η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ αντί να εκμεταλλευτεί
αυτό το σημείο στο οποίο πέτυχε πραγματική
νίκη έστω κι αν δεν την είχε επιδιώξει,αντί
να βγει να καταγγείλει ανοιχτά το
καθεστώς κατοχής πού έχει επιβληθεί
στην Ελλάδα και τον μόνο ρόλο πού έχουν
αναθέσει στην ίδια,να εκτελεί εντολές
και να υπογράφει αποφάσεις πού έχουν
παρθεί αλλού,αντί να αποκαλύψει τι είναι
πραγματικά αυτός ο μηχανισμός τής
“δημοκρατικής Ευρώπης”,τρέχει να
μαζέψει τα λίγα ψελλίσματα καταγγελίας
πού είχε αρθρώσει στη διάρκεια τών
διαπραγματεύσεων, να τα αντικαταστήσει
με άλλα πιό ανώδυνα και να παραθέσει
όλες τις δικαιολογίες πού δίνουν κάλυψη
στα Διευθυντήρια.Ίσως γιατί οι εκβιασμοί
φτάσαν και σ'αυτές τις απαιτήσεις,σίγουρα
όμως γιατί η ανάγκη να μείνει αλώβητη
η “ευρωπαϊκή ιδέα”μοιάζει να είναι
πιό ισχυρή απ' οτιδήποτε άλλο.
Ο
κ. Τσίπρας πηγαίνοντας στην τελευταία
συνάντηση τού eurogroup είπε
στούς δημοσιογράφους :”Θα πετύχουμε
μιά συμφωνία.Το χρωστάμε στούς λαούς
τής Ευρώπης”.
Πρόβα για
στρατηγός τού ευρωπαϊκού στρατού;Όχι
δε νομίζω το πράγμα να φτάνει μέχρι
εκεί.Σίγουρα όμως πιό Ευρωπαίος πεθαίνεις.
Σωστά μίλησε
ο πρόεδρος τού eurogroup όταν
βγήκε να ανακοινώσει ότι έκλεισε η
συμφωνία.Στην ερώτηση μιάς δημοσιογράφου
αν δεν είναι πραξικόπημα αυτό πού έγινε
ενάντια στην Ελλάδα,απάντησε: “Όχι,είναι
ένας καθαρά ευρωπαϊκός συμβιβασμός”.
Σωστός,πολύ
σωστός.Γιατί τώρα ξέρουμε,παρόλη την
προσπάθεια τού μυστικού ευρωπαϊκού
στρατού να μάς πείσει για τις υψηλές
δημοκρατικές αξίες πού υπηρετεί η
“μεγάλη μας πατρίδα”, 'ότι τώρα πια,οι
όροι Ευρώπη,ευρωπαίος,ευρωπαίκός κ.λ.π.
ταιριάζουν μιά χαρά με τούς όρους
“αυταρχισμός”,”επιβολή”,
“πραξικόπημα”,”δικτατορία” κ.λ.π.
Και σε μάς
όμως ταιριάζουν κάτι άλλες λέξεις:
“Αντίσταση”,”Ανυπακοή”,”Ρήξη”,”Αγώνας
μέχρι τέλους”,”ΟΧΙ και πάλι ΟΧΙ”.Να
ετοιμαστούμε.Κι αν δεν το θέλουμε
ακόμα,δεν υπάρχει άλλος δρόμος.
