ΚΑΛΕΣΜΑ ΓΙΑ ΜΙΑ ΝΕΑ ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ ΤΗ ΔΙΚΙΑ ΜΑΣ ΜΑΧΗ

Οι αλεξιπτωτιστές έχουν πέσει ξανά στην Κρήτη. Και πρόκειται να έρθουν περισσότεροι. Αλλά δεν τους βλέπουμε γιατί φορούν άλλα ρούχα. Φορούν και ένα ψεύτικο χαμόγελο. Γιατί έχουν καταφέρει να χρησιμοποιούν συχνά σαν εκπροσώπους τους δικούς μας ανθρώπους. Αλλά έχουν τους ίδιους στόχους: την ολική προσάρτηση και αποικιοποίηση του τόπου στην οποία μοιάζει πια να μην συναντούν αντίσταση.
Σας γράφω με την ελπίδα να συμεριστείτε την αγωνία και την απελπισία μου και θα αναφέρω μερικά παραδείγματα 

Ο Φούχτελ ήρθε στην Κρήτη χωρίς να συναντήσει διαμαρτυρίες
Είναι ο επιτετραμένος της λεγόμενης «Ελληνογερμανικής Συνέλευσης». Η οποία όπως ξέρουμε δεν είναι καθόλου συνέλευση, είναι μια επινόηση για να προσαρτήσει η Γερμανία, επικαλούμενη «συνεργασία», τμηματικά κάποιες περιοχές της χώρας, αυτές που την ενδιαφέρουν, και να κατευθύνει σ’ αυτές τις δραστηριότητες και τους ανθρώπους εκεί που είναι τα δικά της συμφέροντα.

Στους λόγους του ο κ. Φούχτελ, προωθούσε ύπουλα μια προπαγάνδα εκμεταλλευόμενος όσο μπορούσε τους συνειρμούς που φέρνει η λέξη «ανάπτυξη» παραπέμποντας στην καταστροφή των βουνών και της τοπικής οικονομίας με τα γιγάντια αιολικά τους , στον χειρισμό των απορριμάτων εννοώντας την εξαγωγή σκουπιδιών που σκοπεύουν να κάνουν και βέβαια ποντάροντας στην απελπισία από την ανεργία μοιράζοντας διπλώματα και υποσχέσεις για καλλίτερο μέλλον στην αγορά εργασίας. Ήρθε με όλο το αλαζονικό ύφος του Δασκάλου (χαμογελαστού βέβαια), επιστρατεύοντας όλα τα συνώνυμα της εκπαίδευσης ώστε να κάνει τους ιθαγενείς να νοιώσουν καλά ότι δεν είναι παρά μαθητές- και οφείλουν να είναι καλοί μαθητές – απέναντι στους σύγχρονους ειδικούς της προχωρημένης και ανεπτυγμένης χώρας του. Αυτό είναι και το πνεύμα της Συνέλευσής του η οποία θέλει να επιβάλει αποκλειστική διμερή συνεργασία η οποία δεν έχει κανένα λόγο να γίνει έτσι όπως προωθείται, και η οποία δεν είναι καθόλου ισότιμη όπως δεν ήταν και οι ανταλλαγές στις παλιές αποικίες.

Τα προηγούμενα χρόνια είχαν ξεσπάσει έντονες διαμαρτυρίες στα μέρη που έγινε αυτή η Συνέλευση, στη Θεσσαλονίκη τους έδειραν το 2013 (ήταν τότε πού είχε πει ότι τη δουλειά που κάνουν 3000 υπάλληλοι στην Ελλάδα, στην Γερμανία την κάνουν 1000). Τώρα όμως που επισκέφθηκε ο ίδιος την Κρήτη δεν έγινε απολύτως τίποτα με αποτέλεσμα ειρωνικά δημοσιεύματα ότι ο Φούχτελ έγινε Φουχτελάκης κ.λ.π. Είναι βέβαια γεγονός ότι η άφιξή του έγινε  μέσα στην πιο απόλυτη μυστικότητα και δεν την γνώριζαν παρά αυτοί που είχαν προσκληθεί. Όμως αν είμαστε περισσότερο σε εγρήγορση για τέτοιες αφίξεις με τη μέθοδο της σιωπής και του αιφνιδιασμού οι οποίες όλα δείχνουν πώς θα είναι από εδώ και πέρα πιο συχνές, θα είχαμε πιστεύω καταφέρει να μάθουμε κάτι και να οργανώσουμε τουλάχιστον κάποια διαμαρτυρία. Οι Δήμαρχοι, ο ένας μετά τον άλλον δείχνουν ανίκανοι και απρόθυμοι για κάτι τέτοιο και σπεύδουν να δηλώσουν συμμετοχή. Η επόμενη σύγκλιση της Συνέλευσης θα γίνει αρχές Νοέμβρη στη Γερμανία και τα δημοτικά συμβούλια θα πάρουν απόφαση για συμμετοχή πληρώνοντας και τά έξοδα μετάβασης. Δεν είναι αναγκαίο να κάνουμε κάποια παρέμβαση για ακύρωση τέτοιων αποφάσεων;

Η τιμητική διάκριση στον Ρίχτερ που ανακλήθηκε χωρίς να ανακληθεί
Πάει ένας χρόνος  από τότε που το Πανεπιστήμιο στο Ρέθυμνο είχε δηλώσει πομπωδώς ότι μετά την τεκμηριωμένη εισήγηση των καθηγητών Ξενάκη και Κοτρόγιαννου και βέβαια μετά την κινητοποίηση διαμαρτυρίας που είχε ξεσπάσει στην πόλη και όχι μόνο, ανακαλεί παμψηφεί την τιμητική διάκριση την οποία είχε απονείμει στον γερμανό καθηγητή το τμήμα πολιτικής επιστήμης. Δεν είχαμε καθόλου ομολογώ υποψιαστεί τότε ότι αυτή η ανακοίνωση ήταν για να καταλαγιάσουν οι διαμαρτυρίες και ο τίτλος να παραμείνει όπως έχει για να μην δυσαρεστηθεί η μεγάλη μας «προστάτιδα» Δύναμη.
Η πραγματικότητα είναι ότι το θέμα μετά τις πομπώδεις ανακοινώσεις μπήκε στο συρτάρι και παρόλο ότι στο μεταξύ ήρθαν στη δημοσιότητα οι επαφές του Ρίχτερ με το υπουργείο του κ. Σόυμπλε, οι δηλώσεις του ότι η Ελλάδα χρωστάει στη Γερμανία για την περίοδο της Κατοχής και όχι το αντίστροφο και μερικές άλλες εξωφρενικές απόψεις που διατύπωσε στα ΜΜΕ φαίνεται ότι συνεχίζει να έχει την κάλυψη του Πανεπιστημίου το οποίο, με τη μάσκα της αδέκαστης και ουδέτερης επιστήμης  συνεχίζει να τον προστατεύει και μάλιστα κοροϊδεύοντας την κοινωνία με το ψέμμα ότι έχει ανακαλέσει τον τίτλο πού του απένειμε.
Εμείς θα συνεχίσουμε να σωπαίνουμε; Θα αφήσουμε να πάει χαμένος όλος εκείνος ο πολύμηνος αγώνας που δόσαμε και με τον οποίον έχουμε καταφέρει να ενημερώσουμε τον κόσμο όχι μόνο στην Κρήτη για το είδος της ιστορίας που εκπροσωπεί ο κ. καθηγητής; Δεν είναι η στιγμή να ξαναβάλουμε δημόσια το θέμα;

      Τα ναζιστικά μνημεία που ζουν και βασιλεύουν στην Κρήτη, τα Εντελβάις και τα Πουλιά που θέλουν να επιστρέψουν
Υπάρχουν ναζιστικά μνημεία ακόμα στην Κρήτη που δέχονται φροντίδα και συντήρηση από τους τοπικούς δημάρχους (όπως συμβαίνει στην περιοχή της Κανδάνου) ,που δεν βρίσκονται σε κάποιον μουσειακό χώρο αλλά σε χώρους δημόσιους προκαλώντας με τα ναζιστικά τους συνθήματα. Τα μνημεία αυτά δέχονται επισκέψεις από γερμανούς συμπαθούντες οι οποίοι κάνουν τελετουργίες δημόσιες και τραπεζώνονται μάλιστα από τους δημάρχους (φέτος μόνο δεν έγινε αυτό πιθανόν ύστερα από τις διαμαρτυρίες μας). Τελευταία μάλιστα εκπρόσωποι της γερμανικής κυβέρνησης εκφράσαν την επιθυμία να ξαναστηθεί το μνημείο με το γερμανικό πουλί σε περιοχή έξω από τα Χανιά όπου πέσαν οι αλεξιπτωτιστές της Μάχης της Κρήτης. Πρόκειται για μνημείο- σύμβολο της ναζιστικής δύναμης που άφησε πίσω της η Βέρμαχτ αλλά το γκρέμισαν οι κεραυνοί (με κάποια βοήθεια από ανθρώπινα χέρια). Τώρα, μαζί με τη Φράπορτ, μαζί με τις εταιρείες της «πράσινης ενέργειας», μαζί με τον Φούχτελ και τους ιστορικούς πού θέλουν να ξαναγράψουν την ιστορία της «Μάχης της Κρήτης» εξαγνίζοντας τους ιππότες αλεξιπτωτιστές πού τόση βάρβαρη μεταχείριση είχαν από τους αγροίκους ντόπιους (από την παρουσίαση του Ρίχτερ όλα αυτά), το νέο Ράιχ έκφρασε την επιθυμία να ξαναστηθεί το πουλί της δύναμης του παλιού, ήρθε μάλιστα σε συνεννόηση γι αυτό με τους τοπικούς δημάρχους. Προς το παρόν δεν ξέρουμε τι απέγινε με το θέμα γιατί έχει πέσει σιωπή. Ξέρουμε όμως πολύ καλά πια και δεν δικαιούμαστε να μην ξέρουμε, ότι η μέθοδος που χρησιμοποιεί το Δ΄Ράιχ είναι ο αιφνιδιασμός. Θα περιμένουμε να το φέρουν και να το στήσουν ή θα πρέπει να κάνουμε ξεκάθαρο από τώρα ότι κάτι τέτοιο δεν είναι ανεκτό;

Ο περιφερόμενος Πρόεδρος και το αίσχος των Ανωγείων
Μόνο αίσχος μπορεί να ονομαστεί αυτό που έγινε στα Ανώγεια. Είχε προηγηθεί παρόμοιο στην Κάνδανο. Και μάλλον θα ακολουθήσει η Βιάννος.
Πρόκειται για την χωρίς ντροπή χρησιμοποίηση του ολοκαυτώματος και της μνήμης των ανθρώπων που θυσιάστηκαν τότε για να προωθηθούν τώρα τα σχέδια του νέου Ράιχ και της νέας Κατοχής. Τα σχέδια αυτά μεταφέρονται από τον Πρόεδρο της «Δημοκρατίας» μας κ. Παυλόπουλο γνωστού σαν Πάκης από τότε που παρακολουθούσε αμέριμνος τον Κασιδιάρη να χτυπάει μια γυναίκα Ο Πρόεδρός μας λοιπόν δεν έχει στο ενεργητικό του μόνο την υποστήριξη μιάς κουλτούρας σαν κι αυτήν που πρεσβεύει ο Σάκης Ρουβάς αλλά εδώ και πάνω από δυό χρόνια γυρίζει όλες τις πόλεις της Ελλάδας και ανακηρύσσεται επίτιμος δημότης χωρίς να έχει κάνει τίποτα που να δικαιολογεί κάτι τέτοιο. Και δεν μπορεί να θεωρηθεί σαν εξήγηση τα διάφορα στοιχεία που αναφέρει για την ιστορία κάθε πόλης (έστω κι αν είναι από ελληνοκεντρική σκοπιά και όχι από την κοσμοπολίτικη του Σόρος) ούτε οι γενικούρες περί Δημοκρατίας με τις οποίες συνοδεύει τους λόγους του ή δηλώσεις χωρίς κανένα αντίκρισμα αφού λείπει οποιαδήποτε συγκεκριμένη πράξη που θα τους έδινε περιεχόμενο (π.χ.ότι θα διεκδικήσει τις γερμανικές αποζημιώσεις).Θα έλεγε κανείς ότι αυτές οι ανακηρύξεις δεν είναι παρά φτηνά επικοινωνιακά κόλπα με συνεργούς υποταγμένους στις εξουσίες δημάρχους (ελάχιστοι που δεν ανήκουν σ’ αυτό το είδος πρέπει να κατάφεραν να προωθηθούν). Και απ’ αυτή τη σκοπιά ανάξια λόγου για να ασχοληθούμε περισσότερο μαζί τους. Και έτσι αντιμετωπίστηκαν.
Βαθμιαία όμως το γεγονός άρχισε να φαίνεται ότι αποκτά άλλες διαστάσεις. Ο κ. Πρόεδρος πήρε σβάρνα τα χωριά που ονομάστηκαν «μαρτυρικά» λόγω της έκτασης των ναζιστικών εγκλημάτων που έγιναν εκεί στην περίοδο της Κατοχής. Έτσι πέρασε και από την Κάνδανο και πολύ πρόσφατα από τα Ανώγεια. Εκεί έγινε δεκτός με τιμές, ανακηρύχτηκε όπως το συνηθίζει σε επίτημο δημότη, πήρε συμβολικά δώρα (στην Κάνδανο του προσφέραν ένα κλειδί από πυρπολημένο σπίτι της εποχής του Ολοκαυτώματος) και βέβαια έβγαλε λόγους. Σ’ αυτούς δεν περιορίστηκε να μιλήσει με γενικότητες για την ιστορία του τόπου αλλά επεκτάθηκε και σε πύρινα εγκώμια στην Ευρωπαϊκή Ένωση (διαπιστώνω ότι εδώ και πάνω από ένα χρόνο οι λόγοι του έχουν αυτό το περιεχόμενο, ύμνους και στην Γερμανία ακόμα και στη Μέρκελ (το έκανε στα Ανώγεια). Δήλωσε με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο ότι η Ελλάδα δεν εννοεί τον εαυτό της έξω από την Ε.Ε. και μάλιστα από τον σκληρό πυρήνα της την Ευρωζώνη, ότι ο ελληνικός λαόςαποδέχεται όλες τις θυσίες προκειμένου να ενισχυθεί η μεγάλη ευρωπαϊκή οικογένεια. Δήλωσε μάλιστα μπροστά σε ένα κοινό που αμφιβάλλω αν συνειδητοποίησε το νόημα των λόγων του ότι η Ε.Ε. πρέπει να προχωρήσει στην πολιτική ενοποίησή της (δηλαδή και στην τυπική κατάργηση των εθνικών κρατών!!!). όλα αυτά με παιδαριώδεις δηλώσεις για σεβασμό της ιστορίας (ποιος σεβασμός, αυτός που εφαρμόζεται στις ΜΚΟ του Σόρος;), ότι το νόμισμα πρέπει να υπηρετεί τον άνθρωπο (όπως τον υπηρετεί το ευρό;) και ατέλειωτους ύμνους στην Δημοκρατία ( σ’ αυτήν που εφαρμόζεται στην Ευρώπη αν πω κάτι θα βγω από τα όρια τής κοσμιότητας). Μάλιστα, ύμνους σ’ αυτό το κουφάρι που κρατάει για βιτρίνα κοινοβούλια και εθνικές κυβερνήσεις χωρίς πια την παραμικρή αρμοδιότητα και όπου οι λαοί ψηφίζουν απλά κάποια πρόσωπα τα οποία θα πρέπει να εφαρμόσουν χαραγμένες από αλλού πολιτικές. Και τόσο γνώστης της έννοιας της Δημοκρατίας είναι ο κύριος Πρόεδρος ώστε να εμφανίζεται σαν εκπρόσωπος του έθνους και να δέχεται προσκλήσεις μ’ αυτήν την ιδιότητα ενώ προωθεί τη φτηνή προπαγάνδα των Μενουμεευρώπηδων χωρίς να έχει ρωτήσει κανέναν και να έχει πάρει από πουθενά εξουσιοδότηση για κάτι τέτοιο. Την ίδια γνώση περί Δημοκρατίας μοιάζει να έχουν και οι Δήμαρχοι που τον προσκαλούν και τον ανακηρύσσουν επίτιμο δημότη αντί να του πάρουν το μικρόφωνο την ώρα που αυθαίρετα μιλάει σαν όργανο της προπαγάνδας των ευρωπαϊκών διευθυντηρίων και προσπαθεί να κοροϊδέψει τον κόσμο με δηλώσεις ότι θα διεκδικήσει τις γερμανικές αποζημιώσεις αλλά όχι με μονομερείς ενέργειες αλλά στα πλαίσια του ευρωπαϊκού νομικού πολιτισμού (για πόσο ηλίθιους μας περνάει;) Και μόνο οι νεκροί των ολοκαυτωμάτων θα είχαν κάτι να του πουν τη στιγμή που όλα αυτά γινονται με πρόσχημα τη δικιά τους θυσία αλλά δεν μπορούν να σηκωθούν από εκεί που βρίσκονται. Δεν έχουμε κάποιο λόγο και δεν είναι η κατάλληλη στιγμή να το κάνουμε εμείς στη θέση τους;

   Αυτό είναι ένα κάλεσμα να συνειδητοποιήσουμε τη σοβαρότητα της κατάστασης και τις βαρειές συνέπειες  που έχει η αδράνειά μας. Τα κλειδιά που παραδίνονται αυτή την στιγμή στον κ. Πρόεδρο είναι τα κλειδιά της χώρας για να τα παραδόσει με τη σειρά του στους Γερμανους. Κάλεσμα επίσης και για να ξεπεράσουμε αυτό το υποκατάστατο δράσης που ανθεί εξαιρετικά τελευταία :να ρίχνουμε ένα βρίσιμο στον κόσμο που δεν αντιδρά (παρόλο ότι και εμείς το ίδιο κάνουμε) χωρίς να αναζητήσουμε τα αίτια (πού είναι πάρα πολλά) και με ανακούφιση να επιστρέψουμε στην δικιά μας ξαπλώστρα με τη βεβαιότητα ότι δεν έχουμε σχέση μ’ αυτόν τον λαό, είμαστε μια ελίτ και υπεράνω. Είναι ένα κάλεσμα να προβληματιστούμε ,να συνειδητοποιήσουμε ότι ο λαός που δεν αντιδρά είμαστε εμείς και κανείς άλλος, να θεωρήσουμε χρέος μας εμείς να κάνουμε κάτι για να γίνει μια αρχή και να βρούμε τον τρόπο. Προπαντός με συγκεκριμένες πράξεις. Να μαζευτούμε όλοι και όλες μαζί ξέρουμε πια πώς δεν γίνεται, υπάρχουν διαφορές που δεν ξεπερνιούνται. Ας προσπαθήσουμε για ομαδοποιήσεις όσο γίνεται πιο γερές και ας ψάξουμε για τρόπους δράσης έστω διαφορετικούς και έστω από διαφορετικές ομάδες. Ας γίνουν επικοινωνίες μεταξύ μας. ΤΟ ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΕΤΑΙ ΠΙΑ.
   (Σημ. Αυτό το κείμενο γράφτηκε για την Κρήτη με σκοπό να ακολουθηθεί από συγκεκριμένες πρωτοβουλίες. Φυσικά  η εισβολή είναι γενικότερη και πρωτοβουλίες χρειάζεται να παρθούν παντού)