ΦΟΝΙΑΔΕΣ ΤΩΝ ΛΑΩΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ- ΑΑΑΧ! ΤΟΠΑ ΚΑΙ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΘΗΚΑ- ΚΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΑΔΕΙΑ ΣΑΣ

Ξέρετε κάτι, μια συμπάθεια αρχίζω να την έχω γι αυτή τη χώρα με τη δολοφονική τεχνολογία που σπέρνει με βόμβες, με ερείπια και με χωματερές ανθρώπων όλα τα μέρη του πλανήτη που τα θεωρεί απαραίτητα για να επεκτείνει τον «ζωτικό της χώρο». Και ξέρετε πώς το έπαθα αυτό; Διαβάζοντας τα σχόλια και τις αναρτήσεις εδώ όπου το βρίσιμο πέφτει αυθόρμητο, πηγαίο, άγριο. Δεν μπόρεσα παρά να κάνω τη σύγκριση με το άλλο μας αφεντικό, τη μεγάλη Γερμανία για την οποία το βρίσιμο υπόγεια και ανεπαίσθητα έχει απαγορευτεί σα να έχει περάσει κάποια μυστική εντολή να μην τη βάλουμε σα στόχο. Και την περιφρούρησή της κρατούν, χωρίς να το καταλαβαίνουν, δικοί μας άνθρωποι.

Για δοκιμάστε να βρίσετε τη Γερμανία τη σημερινή και την παλιά, και θα καταλάβετε τι εννοώ. Θα σας την πέσουν απ’ όλες τις μεριές και θα σας πουν:

--Ότι γενικεύετε ασυγχώρητα και ρατσιστικά γιατί δεν είναι όλοι οι Γερμανοί το ίδιο, ούτε όλοι είναι ναζί και με τέτοια συνθήματα δημιουργείτε μίσος ενάντια σε όλον τον γερμανικό λαό
--Ότι δείχνετε  άγνοια στοιχειωδών εννοιών όταν μιλάτε για σύγχρονο φασισμό χωρίς να εννοείτε τη Χρυσή Αυγή και σύγχρονη Κατοχή εννοώντας από τη σημερινή Γερμανία. Γιατί Κατοχή δεν μπορεί να υπάρχει θα σας πούνε χωρίς στρατό με τις στολές της Βέρμαχτ και ούτε μπορείτε να αποκαλείτε έπαρχο, όπως στις παλιές αποικίες, κάποιον που εμφανίζεται με το χαμογελαστό και φιλικό πρόσωπο του Φούχτελ.
--Ότι σίγουρα η οικονομική υποδούλωση στην οποία πρωταγωνιστεί η Γερμανία έχει επιφέρει τη διάλυση της χώρας, το ξεπούλημα του πλούτου της, την κατάσχεση ολόκληρης της δημόσιας και της ιδιωτικής περιουσίας, την εξαθλίωση του λαού και τη δραματική μείωσή του, αυτά δεν θα τα αρνηθούν, όμως όλη η ευθύνη γι αυτό βαραίνει τις δικές μας προδοτικές κυβερνήσεις που δέχονται τα πάντα και υποκύπτουν. Είτε λέγεται αυτό ανοιχτά είτε με τη σιωπή, τα πυρά (που δίκαια βέβαια απευθύνονται) σταματούν στον Τσίπρα και σχεδόν δεν αγγίζουν τούς εντολοδόχους του.
--Ότι πρέπει να αφήσετε τη μισαλλοδοξία  και να μην απαντάτε οργισμένα στις γερμανικές προσκλήσεις για νέο μη εθνοκεντρικό γράψιμο της «κοινής μας ιστορίας»(που δεν θα το θεωρούν σαν τέτοιο αν το κέντρο πέφτει προς τη γερμανοναζιστική σκοπιά) με τη βοήθεια της γνωστής ομάδας των δικών μας  μεταμοντέρνων ιστορικών , με αντικειμενικούς, τεκμηριωμένους ερευνητές όπως ο καθηγητής Ρίχτερ και με την πληθώρα των οργάνων που έχουν συσταθεί γι αυτό το γράψιμο της «κοινής μας ιστορίας»(όπως το Ελληνογερμανικό Ταμείο για το Μέλλον π.χ.).Γιατί η σημερινή Γερμανία τουλάχιστον στο θέμα του πολιτισμού είναι ανώτερη, ανεκτική, ευρωπαϊκά δημοκρατική και επιδιώκει τη συμφιλίωση (μην παραξενεύεστε, τα έχουν όλα ετούτα κιόλας πιστέψει).
--Ότι θα πρέπει να θεωρήσετε φυσιολογική τη μη αντίδραση στη βάρβαρα ρατσιστική επίθεση ενάντια στον ελληνικό λαό που έχει εξαπολυθεί από θεσμούς και αξιωματούχους της γερμανικής κοινωνίας αλλά και πρόσωπα που διαμένουν εκεί, με πιο χαρακτηριστική αν και όχι μοναδική περίπτωση τον γνωστό ρατσιστή με τη γλώσσα της Κου-Κλουξ-Κλαν Παναγιώτη Χατζηστεφάνου για τον οποίον οι μόνες αντιδράσεις εμφανίστηκαν όταν έθιξε πρόσωπα και καμιά αντίδραση για τις χυδαίες αναφορές του σε έναν ολόκληρο λαό.
Και αν σκεφτήκατε ότι αυτό το αποτέλεσμα έφερε η πληθώρα των Μ.Κ.Ο., των «Συνελεύσεων», των σεμιναρίων, των ιδρυμάτων, των «Ταμείων για το Μέλλον», των νεολαιίστικων οργανωμένων και κατευθυνόμενων ανταλλαγών, των πυκνών επισκέψεων του Φούχτελ στους Δήμους και πολλά  παρόμοια όργανα που ποτέ δεν κρίνονται αρκετά αλλά συνέχεια ξεπηδούν και άλλα, μην τολμήσετε να το πείτε γιατί θα κατηγορηθείτε για συνωμοσιολογία αφού όπως είναι γνωστό όλη η δράση των Διευθυντηρίων είναι καθαρή, ορθάνοικτη,  με πλήρως διάφανη λειτουργία.

Τις σκέψεις αυτές μού προκάλεσαν οι άνετες και ελεύθερες βρισιές στους Αμερικάνους από τους ίδιους ανθρώπους που προβάλαν συστηματικά μερικές από τις πιο πάνω ενστάσεις ‘όταν συναντούσαν επιθέσεις στη Γερμανία. Μερικοί είναι και οι ίδιοι που κατηγορούν το λαό και τον λούζουν με όλα τα κοσμητικά επίθετα για την αδράνειά του χωρίς να υποψιάζονται καν ότι έχουν και οι ίδιοι ευθύνη γι αυτήν όταν πέφτουν με όλες τις δυνάμεις τους επικαλούμενοι κάποια δική τους «πολιτική ορθότητα» για να σπάσουν και να χαλιναγωγήσουν την οργή των αγανακτισμένων. Και πώς να γίνουν αγώνες με απαγορευμένη την οργή ή στραμμένη σε δευτερεύοντες στόχους; Η οργή δεν φτάνει βέβαια για να προχωρήσει ένας αγώνας χωρίς αυτήν όμως πώς να ξεκινήσει;
Αυτά μού ήρθαν στο νου και ένοιωσα κάποια συμπάθεια για την υπερατλαντική χώρα των στρατιωτικών (και όχι μόνο) δολοφόνων για την οποία  πρέπει να ενδιαφερθούμε τώρα πιο σοβαρά προσθέτοντας την έγνοια της στον αγώνα που ξεκινήσαμε ενάντια στη νέα και ολόπλευρη γερμανική εισβολή, ιδιαίτερα αισθητή στο νησί μας. Όλες και όλοι ξέρουμε ότι δεν εννοούμε τους αμερικάνους που εξοντώνονται και οι ίδιοι από την πολεμοχαρή δράση της χώρας τους πολλοί από τους οποίους θα θέλαν ευχαρίστως να φωνάξουν το ίδιο σύνθημα. Αλλά με τους αμερικάνους  η καθιερωμένη πολιτική ορθότητα μας επιτρέπει τα συνθήματα οργής (ίσως βέβαια να μην τα επέτρεπε αν πρόεδρος ήταν ο Ομπάμα ή η Κλίντον).
Ναι λοιπόν: ΦΟΝΙΑΔΕΣ ΤΩΝ ΛΑΩΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ σύνθημα από την εποχή που δεν είχε επικρατήσει ακόμα η «soft ιδεολογία». Και μια κάποια ευγνωμοσύνη που αυτοί οι ιμπεριαλιστές δεν έχουν ακόμα στοιχειώσει την «ψυχή» μας και δεν ελέγχουν τόσο τη συνείδησή μας ώστε να έχουν κάνει την οργή κάτι το απαγορευμένο.