Η ΔΡΑΜΑΤΙΚΗ ΠΤΥΧΗ ΤΗΣ ΥΠΟΘΕΣΗΣ ΚΟΥΒΕΛΗ

Πολύ γελάσαμε με την υπόθεση Κουβέλη – και καλά κάναμε, και καλά θα κάνουμε να συνεχίσουμε να γελάμε γιατί το γέλιο βοηθάει να κρατηθούμε. Ας δούμε όμως λίγο και την δραματική πτυχή τής υπόθεσης που δυστυχώς υπάρχει και κυριαρχεί. Σ΄αυτή την εκρηκτικά επικίνδυνη για τα εθνικά μας θέματα φάση που περναμε προωθείται στο υπουργείο εθνικής άμυνας  ένας ακραίος εθνομηδενιστής, κοσμοπολίτης με αριστερές περγαμηνές, οπαδός της κατάργησης των συνόρων και της προώθησης της νέας Ιστορίας που μαγειρεύεται στα ιδρύματα του Σόρος,, φανατικός υποστηρικτής της Ρεπούση. Το στοιχείο αυτό λείπει από τις κριτικές που του γίνονται  οι οποίες συνήθως εστιάζουν σ το ρόλο εμπροσθοφυλακής που έπαιξε σαν η πρώτη αριστερή δύναμη που χωρίς να μασάει τα λόγια της και να προσφεύγει σε δικαιολογίες, υποστήριξε τα οικονομικά μνημόνια. Ήρθε μήπως η στιγμή να κάνει το ίδιο με τα γεωπολιτικά που έχουν ξεπροβάλλει στον ορίζοντα και για τα οποία έχει δείξει ότι δεν έχει αναστολές; Οι τεμενάδες τις οποίες  αλλάξαν με τον Καμμένο - στάχτη και μπούρμπουλη αυτά που είχαν πει στο παρελθόν- κάνουν να χλωμιάζει η αρχική υπόθεση ότι ήρθε για να τον παραμερίσει και να ενισχύεται η προοπτική ότι ήρθε να τον βοηθήσει να περάσουν αποφάσεις που ο Καμμένος δεν θα τις δεχόταν γνωρίζοντας ότι αυτό θα ήταν ο πολιτικός του θάνατος (που ανθρώπινο είναι να μην βλέπει ότι έρχεται έτσι κι αλλοιώς). Μια τέτοια τοποθέτηση σε τέτοιο υπουργείο και σε μια τέτοια κρίσιμη στιγμή  εμάς μας καλεί σε ένα πράγμα:  να ετοιμαστούμε (και όχι μοιρολατρικά) γι αυτά που έρχονται.