ΤΥΧΑΙΑ ΔΕΙΓΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗ ΓΛΩΣΣΑ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ:

 

 «ΠΛΗΓΩΣΑ ΤΟΥΣ ΣΥΜΠΟΛΙΤΕΣ ΜΟΥ»

             Πληγωμένοι κι οι δυό απ’ του κόσμου την οργήήήή
             μαύρες ώρες περνούμε σ’ αυτή τη ζωήήήή
Στην εργαλειοποίηση του τρόμου δεν θα μπορούσε παρά να προσθέσει κάτι μια ορισμένη χρήση της γλώσσας πού να δίνει άλλη χροιά σ’ αυτά πού πραγματικά συμβαίνουν.
Ο σατράπης πού στέκεται επάνω μας με τον βούρδουλα για να πετύχει με όλων των ειδών τους εκβιασμούς την ακινητοποίηση και την παραπέρα οικονομική εξόντωση και πολιτική περιθωριοποίηση ενός ρημαγμένου και σαστισμένου λαού ώστε να πάρει εύσημα από τα μεγάλα αφεντικά του, δείχνει ότι μπορεί να αλλάζει στυλ όταν κάτι  έφτασε να αφαιρεί από την πειθώ του. Τότε γίνεται ένα μικρό παιδάκι πού έκανε αταξίες και στενοχώρησε τη μαμά του δηλώνοντας ότι δεν θα το ξανακάνει (στην κυριολεξία), δεν ζητάει όμως συγνώμη, όλα κι όλα μην του πάρουμε και τον αέρα

Όχι καλέ μου, δεν μας πλήγωσες. Δεν είναι τυχαία η επιλογή αυτού του όρου, να σε πληγώσει μπορεί κάποιος πού τον αγαπάς και σού φέρθηκε άσχημα. Υπονοεί ότι την αγαπησιάρικη σχέση πού είχε με το λαό ταρακούνησε λίγο η αταξία του της Ικαρίας. Δεν μας πλήγωσες (εμάς τουλάχιστον πού έχουμε υποψιαστεί σε τι σενάριο παίζουμε σαν μαριονέττες ), ΜΑΣ ΕΞΟΡΓΙΣΕΣ (λίγο περισσότερο απ΄όσο είμαστε οργισμένοι/-ες). Και όχι τόσο γιατί απροκάλυπτα μπροστά στα μάτια μας εμφανίστηκες να παραβιάζεις όλους τους κανόνες στους οποίους μας υποχρεώνεις εμάς να τηρούμε, δείχνοντας ότι τις υποχρεώσεις τις έχουμε εμείς, δεν είμαστε δα ίσα κι όμοια. Αυτό ήταν δοσμένο, το πού μας γράφεις το ξέραμε, ποτέ δεν ενδιαφέρθηκες για την αποδοχή της πολιτικής πού εφαρμόζεις, εννοώ την ελεύθερη και συνειδητή όχι αυτή πού κατασκευάζεις μέσω των μηχανισμών πού ελέγχεις. Αλλά περισσότερο γιατί έδειξες εξίσου απροκάλυπτα  ότι τα μέτρα πού μας επιβάλλεις δεν έχουν σχέση με την προφύλαξη από τον ιό- σ’ αυτή την περίπτωση θα προσέχατε όλοι εσείς εκεί στο τραπέζωμα δεν είιναι ταξικός ο ιός έτσι; Αυτός δεν κάνει διακρίσεις ανάμεσα σε άριστους και πλέμπα ούτε καν ανάμεσα σε εμβολιασμένους και μη όπως λένε οι ίδιες οι εταιρείες.
Η οργή φουσκώνει λοιπόν και ελπίζω τουλάχιστον να οδηγήσει κάπου

ΑΛΛΟ ΤΥΧΑΙΟ  ΔΕΙΓΜΑ ΑΠΟ ΤΗ ΓΛΩΣΣΑ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ : «Ο ΛΑΟΣ ΚΟΥΡΑΣΤΗΚΕ»
Το ξέρουμε λένε οι «υπεύθυνοι» ότι ο λαός κουράστηκε αλλά να κάνει λίγη υπομονή (παρόλο ότι στα πλαίσια της τρομοϋστερίας πού εφαρμόζεται, άλλοι, «υπεύθυνοι» κι αυτοί, έχουν επανειλημμένα δηλώσει ότι το τέλος είναι πολύ μακρυά ή και ότι δεν θα υπάρξει τέλος).
Όχι καλέ μου, το «κουράστηκε» δεν είναι η κατάλληλη λέξη. Υποβαθμίζει πάρα πολύ την κατάσταση του λαού. Για κάποιον πού απλά κουράστηκε εξετάζουμε το ενδεχόμενο να κάνει μια μικρή ανάπαυλα, να ανοίξουμε λίγο το ακορντεόν (πού κι αυτό έχει αφεθεί για το απώτερο μέλλον, σίγουρα για όταν περάσουν οι επικίνδυνες ημερομηνίες 25 Μάρτη και Πάσχα οπότε πρέπει να είμαστε φυλακή). Ο λαός ΔΕΝ ΚΟΥΡΑΣΤΗΚΕ ΑΛΛΑ ΕΞΟΝΤΩΝΕΤΑΙ ΑΠΟ ΜΙΑ ΣΤΥΓΝΗ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ ΠΟΥ ΤΟΥ ΕΧΕΙ ΕΠΙΒΛΗΘΕΙ ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ ΥΓΕΙΑΣ και εξοργίζεται παρακολουθώντας ένα αφήγημα πού πείθει όλο και λιγότερο. Δεν θέλει ένα διάλειμμα θέλει  να τελειώνει αυτή η παρανοϊκή κατάσταση από την οποία καμιά βελτίωση στον τομέα της υγείας δεν βλέπει παρόλη την οικονομική και ψυχολογική καταστροφή πού έχει υποστεί. Σταματήστε να παίζετε με τα νεύρα μας και να μας εξοργίζετε περισσότερο μ’ αυτό το «κουράστηκε». Καιρός να καταλάβετε ότι η οργή πού βράζει δεν είναι απλά λόγω κούρασης είναι κάτι πολύ περισσότερο απ’ αυτό