«ΑΠΟΦΑΣΙΖΟΜΕΝ ΚΑΙ ΔΙΑΤΑΣΣΟΜΕΝ» ΞΑΝΑΡΘΕ, ΞΑΝΑΚΟΥΣΤΗΚΕ ΚΑΙ ΗΤΑΝ ΒΡΟΝΤΕΡΟ

Ήταν η φράση πού ακούγαμε από το ραδιόφωνο την εποχή τής Χούντας στις ειδήσεις όταν ανακοινώνονταν κάποιος νέος νόμος ή κάποια νέα απαγόρευση. Λεγόταν μάλιστα με βροντερή και αυταρχική φωνή σα να έστελναν ένα μήνυμα: «διατάσσομεν, ακούτε; Μην τολμήσετε να μην υπακούσετε, αφού το αποφασίσαμε εμείς». Νομίζαμε ότι δεν θα το ξανακούσουμε αλλά γελαστήκαμε. Εντάξει, δεν το είπαν ακριβώς όπως το λέγαν τότε, ποντάροντας στο ότι εμείς η πλέμπα δεν αναγνωρίζουμε λέξεις και καταστάσεις αν δεν είναι ακριβώς όπως περάσαν στην ιστορία : οι ναζί πρέπει να φορούν τις στολές τής Βέρμαχτ, οι δικτατορίες πρέπει να γεμίσουν τούς δρόμους με τανκς, η αρπαγή των περιουσιών πρέπει να λέγεται αρπαγή ή ληστεία αλλιώς δεν αναγνωρίζονται. Το ξέρει αυτό καλά αυτός πού παριστάνει τον πρωθυπουργό μας και έτσι δεν είπε «αποφασίζομεν και διατάσσομεν» αλλά αυτό πού αποφάσισε το σερβίρισε σαν «προεδρικό διάταγμα», είναι πιο κομψό, πώς να το κάνουμε. Ένα προεδρικό διάταγμα-έκτρωμα το οποίο καταργεί όλες τις  σχετικές διατάξεις-νόμους των προηγούμενων προεδρικών διαταγμάτων-Νόμων και το οποίο υποβλήθηκε, ψηφίστηκε, εγκρίθηκε από το ΣτΕ και κυκλοφόρησε σε ΦΕΚ σε λιγότερο από μια βδομάδα!!! Και όπως γράφηκε, οι βουλευτές δεν ήξεραν τίποτα γι αυτό (φυσικά κάποιοι θα ήξεραν αλλά πολύ λίγοι), αφού σαν προεδρικό διάταγμα δεν πέρασε ποτέ από τη Βουλή, μόνο ο πρωθυπουργός γνώριζε. Φυσικά, και να γνώριζαν δεν θα άλλαζε σε τίποτα το αποτέλεσμα, όλοι εκεί στη Βουλή έχουν εμπεδώσει ότι συμμετέχουν  σε ένα καθεστώς εκλόγιμης μοναρχίας και δεν τούς παίρνει να ενοχλούν τον μονάρχη αν δεν θέλουν να βεθούν έξω από το μαντρί όπου βρίσκονται και τα δικά τους προνόμια.
Μιλώ βέβαια για το Π.Δ. 194/2025 το οποίο αποτελεί επίθεση και βάρβαρη αρπαγή τής μικρής ιδιοκτησίας  από την ύπαιθρο και από τα νησιά. Το Π.Δ. αυτό ορίζει ότι σε οικισμούς με πληθυσμό κάτω των 2000 κατοίκων πού είναι περίπου 10000 στην Ελλάδα και ουσιαστικά αποτελούν ένα μεγάλο μέρος τής υπαίθρου και όλων σχεδόν των μικρών νησιών μειώνονται δραστικά τα όρια των οικισμών με αποτέλεσμα πάρα πολλές ιδιοκτησίες κάτω από 2 στρέμματα, πού ήταν «άρτιες και οικοδομήσιμες» να βρεθούν εκτός σχεδίου και να μην είναι πια οικοδομήσιμες, δηλαδή χάνουν την αξία τους και θεωρούνται στο εξής αγροτεμάχια Και μάλιστα χωρίς να ληφθεί καθόλου υπόψιν ότι οι ιδιοκτήτες πλήρωναν επί χρόνια φόρους και ΕΝΦΙΑ ενώ κάποιοι χρησιμοποιούσαν αυτήν την ιδιοκτησία σαν εγγύηση για να παίρνουν δάνεια τα οποία τώρα δεν θα μπορούν να αποπληρώσουν με ότι αυτό συνεπάγεται. Πρόκειται εμφανώς για μικροϊδιοκτήτες οι οποίοι δεν πρόλαβαν να έχουν χτίσει στα οικόπεδά τους (όσοι πρόλαβαν δεν στοχοποιούνται προς το παρόν) για τούς οποίους ο γεν. γραμματέας τού Υπουργείου Περιβάλλοντος λέει: «αρκετοί απ’ αυτούς θα έχουν την ατυχία να μην μπορούν να χτίσουν καθόλου» Τι να κάνουμε δηλαδή, ατυχήσατε. Και οι άτυχοι πού δυστυχώς ατύχησαν είναι οι περισσότεροι.

Το Π.Δ. 194/2025 δεν είναι απλώς μια τεχνική ρύθμιση χωροταξίας, δεν είναι ένα δευτερεύον πρόβλημα μέσα στα πολλά πού αντιμετωπίζουμε. Είναι μια πράξη βαθιά πολιτική, και, θα έλεγε κανείς, απόλυτα εχθρική απέναντι στην ελληνική ύπαιθρο. Αντί να δίνεται ώθηση σε πολιτικές που θα φέρουν ξανά ζωή στα χωριά μας, που θα δώσουν κίνητρα σε νέους ανθρώπους να μείνουν ή και να επιστρέψουν, θεσμοθετούνται μέτρα που απομακρύνουν και τους τελευταίους. Συζητιέται μάλιστα και η κατάργηση των τοπικών συμβουλίων, πράγμα πού αν υλοποιηθεί θα κάνει πιο βέβαιο ότι η φωνή των μικρών κοινοτήτων θα σιγήσει οριστικά, η ύπαιθρος θα ερημώσει. Πώς να παραμείνουν εκεί οι άνθρωποι με το οικόπεδό τους να έχει γίνει χωράφι, με τα χωράφια τους πάνελ φωτοβολταϊκών, χωρίς κάποιον υπεύθυνο για να προωθήσουν οποιοδήποτε πρόβλημα. Αυτό είναι καθαρά αρπαγή και ληστεία τής περιουσίας των ανθρώπων  και παράλληλα, τελειωτική καταστροφή τής πρωτογενούς παραγωγής αφού θα φύγουν οι άνθρωποι πού την διατηρούσαν. Και το νέο Π.Δ. δεν είναι απλά μία λανθασμένη ενέργεια για να ρυθμιστεί το χωροταξικό με πρόσχημα κάποιες ατασθαλίες πού έχουν συμβεί, δεν δείχνει απλά προχειρότητα και ασχετοσύνη των υπευθύνων, είναι συνειδητή πράξη αρπαγής περιουσίας και ερήμωσης τής υπαίθρου και δεν αφήνει καμιά αμφιβολία ότι υπάρχει τέτοιος στόχος. Με λίγα λόγια είναι έγκλημα και καταστροφική πολιτική για την ίδια την ύπαρξη τής χώρας.
Και στο ερώτημα γιατί να επιδιώκουν μια τέτοια ερήμωση η απάντηση ή οι απαντήσεις δεν είναι δύσκολο να βρεθούν. Να κάποιες πού σκέφτομαι:
--Η πρώτη σκέψη πού έρχεται αμέσως στο μυαλό: αφού  οι μεγάλες ιδιοκτησίες δεν πλήττονται και οι μεγαλοϊδιοκτήτες είναι ελεύθεροι να κτίζουν όπου θέλουν, η αναμενόμενη καταστροφή των μικροϊδιοκτητών φυσικό θα είναι να τούς οδηγήσει στην πώληση τής υποβαθμισμένης ιδιοκτησίας τους την οποία δεν θα μπορούν πια να χρησιμοποιήσουν όπως σχεδίαζαν. Έτσι, οι μεγαλοϊδιοκτήτες, τα funds, τα real estate θα επωφεληθούν για να αγοράσουν σε εξευτελιστικές τιμές τις μικροϊδιοκτησίες, να τις συνενώσουν και να τις εκμεταλλευτούν. Πάρτι θα κάνουν όλοι αυτοί με το δώρο πού τούς προσφέρεται
-- Και όχι μόνο αυτοί. Αλλά και κάποιοι παρόμοιοι. Οι εκτάσεις πού θα απελευθερωθούν μια και η ύπαιθρος με τέτοιους νόμους θα ερημώσει θα προσφέρονται και για φωτοβολταϊκά συμπληρώνοντας τη δουλειά πού κάναν οι κατασκευασμένες πυρκαγιές και για άλλες τεχνολογίες όπως τα Data Centers, τα οποία έχουν ήδη αρχίσει να φυτρωνουν στην Παιανία και στα Σπάτα. Πρόκειται για τεράστιες εγκαταστάσεις όπου συγκεντρώνονται ισχυρότατοι servers για επεξεργασία δεδομένων, για υποστήριξη τού υπολογιστικού νέφους (cloud) και συγκέντρωση των δεδομένων πάρα πολλών χρηστών σε ένα μέρος έξω από τούς προσωπικούς υπολογιστές τους. Ενώ όμως για τις ανεμογεννήτριες υπάρχουν καθολικές διαμαρτυρίες σε όλη τη χώρα, τα Data Centers δεν έχουν ακόμα στοχοποιηθεί γιατί ο κόσμος δεν γνωρίζει τις απαιτήσεις τους και προς το παρόν αυτά πού υπάρχουν έχουν συγκεντρωθεί μόνο στην Αττική. Τα Data Centers όπως και οι ανεμογεννήτριες και οι μεγάλες κατασκευές των real estate για να υπάρξουν απαιτούν αλλαγή τής χρήσης γης άρα και ανάλογους νόμους πού θα την στηρίζουν. Ειδικά τα Data Centers περισσότερο και από τις ανεμογεννήτριες χρειάζονται πολύ νερό και ηλεκτρισμό με κίνδυνο να δημιουργούν λειψυδρία και μπλακ-άουτ στις περιοχές πού είναι εγκατεστημένα. Επί πλέον, να ξεχάσουμε το
εγκαταστάσεις οι οποίες, ας σημειώσουμε, δεν απασχολούν προσωπικό παρά μόνο στο διάστημα τής κατασκευής τους και μετά χρειάζονται λίγα και εξαιρετικά ειδικευμένα άτομα για να λειτουργήσουν. Οι άνθρωποι οι δεμένοι με τη γη τους είναι εμπόδια σε κυβερνήσεις και πρωθυπουργούς σαν τον δικό μας, πρόθυμους να εξυπηρετήσουν τα πιο διαστροφικά σχέδια τής παγκόσμιας ελίτ. Με νόμους σαν κι αυτόν για τον οποίον συζητάμε ξεκινά μια επίθεση και αρπαγή τής ιδιωτικής περιουσίας των μαζών πού δεν ξέρουμε πού μπορεί να φτάσει.
Στο δεύτερο μέρος θα ασχοληθώ με τις τραγικές συνέπειες πού θα έχει αυτός ο νόμος με την εφαρμογή του στα νησιά όπου θα συμπληρώσει άλλες προηγούμενες προσπάθειες να ερημώσουν- όπου αυτό είναι δυνατόν-, να πάψουν να φιλοξενούν οποιαδήποτε οικονομική δραστηριότητα κι έτσι να μην έχουν ΑΟΖ και με νόμο τού ελληνικού κράτους. Δηλαδή να παραδοθούν ουσιαστικά στην Τουρκία. Επίσης στον Έβρο ο οποίος αποστρατικοποιείται, οι Τούρκοι εφαρμόζουν εποικισμό αγοράζοντας συνεχώς σπίτια και ο υπόλοιπος μετατρέπεται σε Ειδική Οικονομική Ζώνη (ΕΟΖ) όπου δεν ισχύουν οι νόμοι τού ελληνικού κράτους.
Επίσης, θα δούμε τι σχέδια υπάρχουν για τον πληθυσμό ο οποίος διωγμένος ουσιαστικά από την γη του θα συγκεντρωθεί στα αστικά κέντρα όπως συνέβαινε στην αρχή τής εκβιομηχάνισης στη Βρεττανία όπου περιφράξαν τα χωράφια και διώξαν τούς αγρότες από την γη τους για να συγκεντρωθούν στα αστικά κέντρα όπου χρειάζονταν εργάτες. Έτσι και τώρα, με πιο ύπουλο τρόπο, ΑΛΛΑΖΕΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ ΤΟΥΣ Η ΧΡΗΣΗ ΓΗΣ χωρίς καν να χρειάζονται πια εργάτες. Θα αναρωτηθούμε τι θα γίνει αυτός ο κόσμος και πώς  προβλέπεται να στηθούν τα σύγχρονα στρατόπεδα πού τα είπαν 15λεπτες πόλεις
Σταματώ εδώ προς το παρόν. Το θέμα είναι πολύ μεγάλο και μεγάλη η ανάγκη να κατανοηθεί σε ποια καταστροφή οδηγούμαστε