ΚΑΡΥΔΟΤΣΟΥΦΛΟ-ΕΥΡΟ

ΚΑΡΥΔΟΤΣΟΥΦΛΟ-ΕΥΡΟ
ΤΟ ΛΙΜΑΝΙ ΕΙΝΑΙ ΠΙΣΩ

Τρίτη 26 Νοεμβρίου 2013

ΕΛΛΕΙΨΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΥ ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΟΥ.ΕΧΕΙ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΤΗΣ Η ΑΔΡΑΝΕΙΑ

Και δεν εννοώ αυτή τη στιγμή τα επιστημονικά μελετημένα πάμπολλα τεχνάσματα πού έχουν επεξεργαστεί τα ξένα και ντόπια διευθυντήρια για να εκτονώσουν την οργή τού κόσμου με τη μέθοδο τής αυτοενοχοποίησης ή τής ανακατεύθυνσής της προς άλλους στόχους και όχι προς τούς πραγματικούς υπεύθυνους τής τραγωδίας πού ζούμε.
Εννοώ μιά αντικειμενική αιτία η οποία είναι από τις βασικές τής αδράνειας αν και δεν έχει αρκετά εντοπιστεί από τον κόσμο πού αναρωτιέται γιατί δεν γίνεται εξέγερση.Αν δεν υπήρχε αυτή,όλες οι τρικλοποδιές και οι συνομωσίες τών διευθυντηρίων θα μπορούσαν πολύ πιό εύκολα να εξουδετερωθούν και η οργή τών εξαθλιωμένων δεν θα αργούσε να ξεσπάσει επάνω τους: ΣΗΜΕΡΑ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟ ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΟ και ποτέ καμιά εξέγερση με προοπτικές ή επανάσταση δεν έγινε χωρίς αυτό.
Τι είναι το επαναστατικό υποκείμενο;όπως το εννοώ εγώ είναι μιά νεαρή χρονολογικά κοινωνική τάξη,κατηγορία ή ομάδα,όπως θέλουμε τη λέμε,η οποία ,μέσα από την κοινωνική εξέλιξη έχει αποκτήσει μιά δύναμη και παίζει ή είναι στα πρόθυρα να παίξει έναν οικονομικό ρόλο,είναι δηλαδή απαραίτητη για το ίδιο το σύστημα αλλά δεν έχει πρόσβαση στην εξουσία ενώ συχνά χτυπιέται και καταπιέζεται απ'αυτή για να μην μπορέσει να εξαργυρώσει την κοινωνική της δύναμη.Τέτοια για παράδειγμα,ήταν η εργατική τάξη την εποχή πού διατυπώθηκε η μαρξιστική θεωρία,η οποία σήμερα με την εξέλιξη τής τεχνολογίας,είναι εντελώς αποδυναμωμένη.Τέτοιοι ήταν οι νέοι επιστήμονες την εποχή τής λεγόμενης “τεχνικοοικονομικής επανάστασης” πού από φοιτητές ακόμα ηγήθηκαν στις εξεγέρσεις τής δεκαετίας τού 60.Σήμερα το κομμάτι αυτό έχει εντελώς παραμεριστεί ή ενσωματωθεί στο σύστημα.Σήμερα η κυριαρχία τού χρηματιστικού, ανύπαρκτου ουσιαστικά και εικονικού κεφαλαίου το οποίο αποσυνδέεται όλο και περισσότερο από την παραγωγή και την πραγματική οικονομία έχει επιφέρει μιά διάλυση στις παλιές παραγωγικές τάξεις χωρίς να έχει εμφανιστεί ακόμα καμιά κοινωνική ομάδα με ισχύ και οργάνωση τέτοια πού να τις αντικαταστήσει.Αυτό εννοώ λέγοντας ότι δεν υπάρχει επαναστατικό υποκείμενο.
Ορισμένοι(-ες)δίνουν μιά άλλη έννοια:με τη βοήθεια τών λενινιστικών αντιλήψεων,το επαναστατικό υποκείμενο το αναζητούν σε κάποιο πολιτικό φορέα και όχι στις κοινωνικές κατηγορίες.Πώς όμως,αν δεν υπάρχει μιά ισχυρή κοινωνική ομάδα αντίστασης θα δημιουργηθεί ένας ισχυρός πολιτικός φορέας;Από ποιούς; Δεν πρόκειται να υπάρξει κάτι τέτοιο.Η κοινωνία πού χτυπιέται σήμερα δεν έχει κανέναν πόλο πού θα μπορούσε με την πείρα,την ήδη υπαρκτή οργάνωσή του και τη σημασία του για την οικονομία να μπορέσει να γίνει ο πρωταρχικός πυρήνας τής αντίστασης.Κι αυτό είναι το μεγάλο πρόβλημα.Τα διευθυντήρια το γνωρίζουν και έχουν εξαπολυθεί σε μιά συστηματική προσπάθεια διάλυσης τού ελληνικού κράτους στο σύνολό του πρώτα-πρώτα αλλά και τού τελευταίου οργανωμένου κομματιού πού έχει απομείνει σ'αυτό.Εκεί οφείλεται σε μεγάλο βαθμό το χτύπημα και το σπρώξιμο στην ανεργία ισχυρών κλάδων εργαζομένων όπως οι εκπαιδευτικοί.γιατί η εξοικονόμηση χρημάτων δεν είναι το μόνο αίτιο.Τούς ανέργους ή τούς χωρίς όρους και δικαιώματα εργαζόμενους τούς φοβούνται πολύ λιγότερο,επειδή είναι πολύ απελπισμένοι,ανοργάνωτοι και πολύ μοναχικοί για να προβάλουν μιά αποτελεσματική αντίσταση.
Εδώ βρίσκεται λοιπόν κατά τη γνώμη μου ο πιό σοβαρός από τούς πολλούς παράγοντες πού συντελούν στην απραξία.Η κοινωνία έχει σαν πυρήνα πιά αυτό πού είχε επιθυμήσει και δρομολογήσει στις μέρες της η Μάργκαρετ Θάτσερ και αποτέλειωσαν οι επίγονοί της: το απομονωμένο,αδύναμο,εξαρτημένο και σε μεγάλο βαθμό ενσωματωμένο στο σύστημα άτομο.Τέτοια άτομα,όσο πολυπληθή σύνολα και αν αποτελούν αριθμητικά,είναι πολύ δύσκολο να δημιουργήσουν μιά αντίσταση με προοπτική.
Δεν υπάρχει λοιπόν ελπίδα; Δεν είναι δυνατόν να ανατραπεί αυτή η κατάσταση;Και βέβαια είναι.Πώς;πρώτα απ'όλα αν την αναγνωρίσουμε για να ξέρουμε με τι έχουμε να παλέψουμε και κάνουμε προτάσεις πού να ανταποκρίνονται σ'αυτήν ακριβώς την πραγματικότητα η οποία απαιτεί ιδιαίτερους χειρισμούς γιατί έχει άμεσες συνέπειες στούς τρόπους αντίστασης πού θα επιχειρηθούν και πρέπει να τής ταιριάζουν αν θέλουμε να έχουν προοπτική νίκης.
Αυτό επισημαίνω προς το παρόν και θα επανέλθω για τη συνέχεια από τούτο το σημείο.