Πέρασε κι αυτή η επέτειος της γυναίκας με φανερά ανεβασμένο
το ενδιαφέρον και τις διαμάχες που ξέσπασαν στο φέιςμπουκ αλλά και έξω απ’αυτό.
Κάτι αλλάζει σ’ αυτόν τον τομέα σα να πάει να ξεμυτίσει πάλι από κάποια τρύπα
το από χρόνια καταλαγιασμένο γυναικείο κίνημα. Έτσι είναι ή μού φαίνεται;
Περίμενα να περάσουν οι διαμάχες της μέρας για να έχω καλλίτερη εικόνα τι συζητιέται. Γιατί έχω περάσει κι εγώ από το
γυναικείο κίνημα της εποχής της μεταπολίτευσης και έχω βαθειά σημαδευτεί απ’
αυτό παρόλο που δεν θα επεδίωκα προσωπικά την αναβίωσή του για λόγους που θα
εξηγήσω άλλη φορά.
Λοιπόν κάνοντας μια βόλτα στους διάφορους τοίχους κι απ’
αυτά που περνούσαν από την σελίδα μου βεβαιώθηκα ότι κάτι κινείται. Πώς; Μα
είδα να διατυπώνονται ενάντιά του (άμεσα και έμμεσα)τα ίδια ακριβώς
επιχειρήματα που ακούγαμε στη δεκαετία του 70 τότε που ξεκινούσε η έκρηξη.
Έμεινα κατάπληκτη από το φαινόμενο : μα τόσο ίδια σα να βγήκαν με καρμπόν, ούτε
μια λέξη να μην έχει αλλάξει; Έτσι
σκέφτηκα ότι για να υπάρχουν οι ίδιες αντιρρήσεις κάπου θα φανεί και η ίδια
έκρηξη. Το μέλλον θα δείξει.
(σημείωση-διευκρίνιση: μιλάω για γυναικείο κίνημα και νομίζω ότι καταλαβαινόμαστε τι θα πει κίνημα με απαραίτητο όρο την αυτονομία του. Δε μιλάω για γυναικείες οργανώσεις που φτιάχνουν τα κόμματα και που είναι παρατάξεις των συγκεκριμένων κομμάτων)
Θα αναφέρω μερικά παραδείγματα στην τύχη απ’ αυτά που διάβασα:
--«Το γυναικείο πρόβλημα είναι δημιούργημα τού καπιταλισμού και θα λυθεί με την επανάσταση που θα καταργήσει την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο»(στο περίπου τα μεταφέρω συνθέτοντας διαφορετικές παρόμοιες αναρτήσεις). Επίσης ότι η γυναίκα» δεν καταπιέζεται από τον άντρα αλλά από τον καπιταλισμό» (σε διάφορες παραλλαγές που φτάνουν μέχρι και την πιο χοντροκομμένη ότι «δεν καταπιέζεται σαν γυναίκα αλλά σαν εργάτρια») Και διαμαρτυρίες γιατί η 8 Μάρτη έχει ονομαστεί «της γυναίκας» αφού ήταν εξέγερση εργατριών. Σοβαρά παιδιά; Στις προκαπιταλιστικές κοινωνίες οι γυναίκες ήταν ίσες , ελεύθερες και με δικαιώματα; Στον καπιταλισμό θα πρέπει να κάνουν μήνυση αν πέσουν θύμα βιασμού; Και ο σύζυγος που την στέλνει κάθε τόσο στα σπίτια κακοποιημένων γυναικών δικαιούται να πει στη γυναίκα του «μα δεν έχει καταργηθεί ακόμα η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο». Και μέχρι πότε θα πρέπει η γυναίκα να υπομένει; Μέχρι εκείνη την επανάσταση… τότε φαντάζομαι που θα έχει και νόημα να βγούμε από την ευρωζώνη, έτσι δεν είναι;
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου